19/01/2020

Reactie op het programma buitenhof van 19/01/2020

Geachte redactie,

Met dit bericht reageer ik op de nieuwsfoto van deze week.

De mens is enerzijds nietig aanwezig in de opgedroogde rivierbedding,  anderzijds reusachtig hoog op de berg als fotograaf in deze foto.

Het statige maar levenloze, grauwe overblijfsel van de natuur is het gevolg van de levende vulkaan die paradoxaal genoeg de dood tot gevolg heeft.

Hier zie ik een overeenkomst met de afbeelding die ik onlangs gekozen heb voor mijn zesde album met SoundFields. Het is een mozaïek uit de door vulkaanuitbarstingen overvallen stad Pompeï.

De in weelde verkerende bevolking van Pompeï sloeg onvoldoende acht  of werd plotseling overvallen door de dood terwijl zij dronken waren van het leven; dit met deze arbeidsintensieve mozaïek - wellicht door slaven gemaakt - van het zeeleven als overgebleven getuigenis. Ik ervaar hier  een behoorlijke diepgang, iets waarbij het gegeven van Pompeï als ultieme tijdcapsule wel vaker de oorzaak is.

Leven en dood, mens en natuur. Dat zijn de vier thema's die hier naar voren komen, zowel bij de foto als bij de mozaïek. Met een blik vanuit het anthropoceen zie ik hier de beslist niet nietige mensheid met zijn alles opwarmende en vernietigende systemen als mogelijke veroorzaker van de vulkaanuitbarsting.

Dat is ten tijde van de opgegraven stad Pompeï moeilijk voor te stellen. Het stadje bestond toen uit circa 20.000 inwoners. Maar die waren al wel gewaarschuwd, omdat de Vesuvius 17 jaar eerder ook al uitgebarsten was.

Ik maakte voor het eerst kennis met de Vesuvius omdat Zwarte Magica  er in de strip Donald Duck vlakbij woont. De beste tekenaar van de eend, Carl Barks, heeft haar in 1961 bedacht.

Als kind maakte Zwarte Magica van alle personages in Donald Duck de  meeste indruk. Ze was mysterieus en angstaanjagend kwaadaardig.  het kind leert hierdoor omgaan met het kwaad.

Het geluksdubbeltje staat centraal in de strijd die Zwarte Magica meestal  levert met Dagobert Duck. Wilde avonturen liggen ten grondslag aan het  bemachtigen van deze betekenisvolle munt. Geheel analoog aan het door Wouter Bos vandaag besproken ondernemersrisico.

Ik vraag me af of er in die jaren zestig in Nederland gezinnen waren waarin de half ontklede eenden van Donald Duck als verdorven lectuur geen plaats hadden. En of dan die kinderen wel net zo goed opgewassen zijn tegen de  volwassen avonturen van oom Dagobert. In het echte leven.

Met vriendelijke groet,





Robert van der Velden


01/11/2019

Reactie op de column ‘Digitale pijn’ door Bas Heijne in de NRC, 1/11/2019

"Dit is een column, het is de bedoeling dat ik hier iets van vind – maar eigenlijk weet ik het gewoon niet", schrijft Bas Heijne hier in zijn column. Dat vind ik briljant. Iemand wordt betaald om een column te schrijven en de ultieme manier om dat geld te verdienen is te schrijven over wat zich in het ongewisse bevindt.

Ik kijk naar dezelfde verschijnselen op sociale media, maar anders. Want ik ben geen columnist, maar iemand die zich de afgelopen 20 jaar nog intensiever met internet heeft bezig gehouden. Vaak liep ik te ver voor de troepen uit om geld te kunnen verdienen.

Denk eens aan alles wat je niet ziet op internet en aan hoeveel dat is. Terwijl jij wat ziet van een paar duizend gebruikers op social media, zijn er 4 miljard die iets kunnen posten. Het wordt echt interessant als je tendenzen bespeurt, door de veranderingen waar te nemen die zich in de afgelopen 20 jaar hebben afgespeeld. Aan het begin van dit millennium waren er geen social media, waardoor er heel anders met e-mail werd omgegaan. Ik heb toen veel beter leren schrijven door e-mail. Iets wat ik niet echt vaak gebruik op social media.

Nu ergert iedereen zich aan de tech-giganten en politiek beïnvloeding via social media, over 5 jaar is dat waarschijnlijk ook weer voorbij. Zelf gebruik ik social media niet erg serieus. Ik post wat ik wil uiten, in principe zonder dat mijn muziek zich door internet laat beïnvloeden, maar Grammarly en andere handige web-foefjes veranderen die muziek onverbiddelijk. Ik kan de fouten in mijn Engels beter opsporen en zo mijn wereldwijde communicatie optimaliseren. Iemand die dan aanneemt dat ik alleen maar uitzend zonder resultaat, laat ik maar in die waan.


10/07/2019

Reactie op de uitzending van Nieuwsuur over dementie van 10/07/2019

Uitermate interessant was vandaag de uitzending in Nieuwsuur over dementie. De woorden van de nu zelf aan dementie leidende dementie-deskundige 'als ik de diagnose dementie krijg, dan heb ik dat' spreken boekdelen als je dat perspectief op de GGZ vergelijkt met dat van mij.

Ik blijk te beschikken over een zeker vermogen om elke ernstige diagnose uiterst kritisch te beschouwen en tot op de bodem te onderzoeken. Wat voor mw. van der Plaats een gegeven is, is voor mij niet per sé een vaststaand feit.

Het geloven in de diagnose kan zo uitpakken als onwetenschappelijk, een soort beroepsdeformatie. Wat heel erg kan helpen is op twee manieren kijken naar iemand: mét én zonder ziekte.

Enerzijds relativeert het de aandoening, anderzijds neem je zo waar hoe het ook kan. Dat laatste lijkt bijna niemand meer gegeven te zijn, omdat de verzinsels van mensen met witte jassen over het algemeen door de meesten nog steeds wordt geslikt als zoete koek. Het is de dokter en daar ga je niet zo maar tegenin. Ik raak er zo steeds meer van overtuigd dat universele autodidactiek en autonomie mensen kan behoeden voor dementie, zeker de lichte vormen.


20/06/2019

Reactie op het artikel ’niemand wordt als narcist geboren’ door Rosan Hollak, van 19/06/2019 in de NRC

Als 6% van de bevolking de persoonlijkheidsstoornis narcisme heeft, dan is dat beslist geen zeldzaamheid. We hebben het dan in Nederland over meer dan een miljoen mensen. Dat lijkt mij niet correct.

Wellicht wordt 0,06% bedoeld, toch nog meer dan 10.000 personen.


16/06/2019

Dementie in Nieuwsuur

Hoewel de uitzending vanavond in Nieuwsuur een bemoedigende beweging in beeld brengt, wordt er toch een weinig realistisch beeld van de diagnose gegeven. De illusie wordt namelijk gewekt alsof het om een vaststaand feit gaat en we als volk maar hebben te accepteren wat de geleerden bedenken.

Mijn advies aan Nieuwsuur is de criteria voor de diagnose nader te onderzoeken. Dan kom je er al snel achter dat het om rekbare (container)begrippen gaat waar verschillende artsen anders over denken. Een second, third, fourth opinion is aan te raden al mag niet iedereen dat weten, omdat dan het systeem vastloopt.

Familieleden die veel mantelzorg-uren moeten leveren zullen eerder de diagnose accepteren in de waan dat hun dan zorg uit handen wordt genomen, maar de praktijk leert dat dat niet waar is. Het kan een harde strijd zijn om aan de diagnose te tornen, maar ook dat kan degene met de diagnose actiever en weerbaarder houden.



28/04/2019

Interview met A.L. Snijders door Tommy Wieringa in de NRC

Dit artikel van Tommy Wieringa over A.L. Snijders is echt heel vermakelijk.
En toch is er iets heel vlezigs aan; ik bedoel dat de rauwe werkelijkheid regelmatig de kop opsteekt. Hoewel ik ook hele korte verhalen schrijf, bedek ik die altijd met de mantel der liefde; ja, altijd. Ik zou kunnen uitweiden over die keer dat ik door het uitzendbureau naar de destructor ben gestuurd om de hele dag met een lang mes bedorven slachtafval uit de verpakking te snijden en op een grote, stinkende hoop te gooien; en over al die uitzendkrachten die toen over hun nek gingen.
Maar dat is me te echt.

Nee, dan liever een dromerig verlangen naar intense liefde, een woord dat Snijders uiteindelijk ook gebruikt, hoewel voor hem de essentie toch de daad zelf is.
En dat laatste komt me literair bezien te dichtbij die rauwe werkelijkheid, hoewel ik de biologische essentie ervan begrijp.

Zonder hiernamaals wordt voortleven in je nageslacht natuurlijk veel belangrijker; maar door die daad te bedekken met de mantel der liefde, maak ik die niet minder belangrijk.
Integendeel, ik voeg er poëzie aan toe en haal de realiteit eruit; misschien is snijders toch iets te lang naast zwarte Joop blijven wonen, had hij eerder moeten vluchten voor de vooruitgang.
Ik weet het niet.


27/04/2019

Ko Colijn over Ad van Liempt, 27/04/2019 in Vrij Nederland

Ik herinner me de ontmoeting die ik had met Ad van Liempt; het was op 28 maart 2017 tijdens de boekenweek met als thema 'verboden vruchten'.
Hij hield op die avond een lezing in de bibliotheek van 's-Hertogenbosch over censuur in Nederland.

De voorbeelden van machthebbers die allerlei publicaties hebben tegengehouden die hij op  die avond gaf zijn me helaas niet bijgebleven; wel het feit dat ik een aantal keren kans zag te reageren op hem, door het interactieve karakter en de kleinschaligheid.

Na zijn lezing sprak ik hem aan en vroeg hem of het aantal van circa 300.000 personen die in de Tweede Wereldoorlog in Nederland deel uitmaakten van het verzet wel klopte; ik geloof dat hij dat wel beaamde.

Vervolgens hadden we het over de impact van verzet in die voor veel nederlanders zo  ingrijpende oorlog.
Ik kwam met het voorbeeld van de bomaanslag op het Amsterdamse bevolkingsregister; hij vond het nodig om direct te melden dat die aanslag weinig heeft uitgehaald.

Daarna kwam hij ogenschijnlijk uit het niets met 'De dokter en het Lichte Meisje' van Vestdijk. Ik heb het op zijn aanraden gelezen; het was in de jaren '50 ongetwijfeld baanbrekend, maar zoals zoveel oudere literatuur was er moeilijk doorheen te komen.

Later ben ik gaan nadenken over dat oordeel van Van Liempt over die aanslag.
Op mij had die al in mijn academietijd veel indruk gemaakt.
Om eerlijk te zijn is Willem Sandberg voor mij vele malen meer bepalend geweest voor de koers die ik in mijn leven ben gegaan dan Ad van Liempt.

Toen wist ik nog niet dat Sandberg jonkheer was; wel dat hij grafisch werk maakte dat mij  aansprak en inspireerde.
Ook zijn maatschappelijke positie sprak mij aan, middenin artistiek  en modern Amsterdam.

Kortom, Ad van Liempt is er niet in geslaagd de impact van die aanslag, waarbij Willem  Sandberg meewerkte aan de voorbereiding, teniet te doen.
Hoeveel impact die had ten aanzien van het aantal Joden die gered zijn, zou nader onderzocht moeten worden; maar voor mij blijft het belang van Willem Sandberg en zijn kunst, zijn toegepaste ontwerpen, zijn persoon en leiderschap, staan als een huis.

Zou het een poging tot censuur zijn geweest van Ad van Liempt? Mogelijk, maar met welk  motief, vraag ik me af; wellicht om de belangen van het netwerk, waarin hij groot is gegroeid te verdedigen.
Het is een netwerk dat zich kenmerkt door de televisie als centraal medium, terwijl bij mij internet centraal staat als publicatiemiddel en mijn netwerk vooral wordt gekenmerkt door creativiteit.
Dat is nogal een verschil en dat zal voorlopig wel zo blijven, al lijken die twee langzaam maar zeker naar elkaar toe te groeien.  


17/04/2019

reactie op het artikel ‘herstel gaat met technische handicap’ door gretha pama, 16/04/2019, nrc

naamgenoot hugo van der velden heeft blijkens zijn opvatting over de middentoren - laatdunkend dakspits genoemd - een nogal protestantse inslag
kijk naar de sint bavo in haarlem en bewonder de prachtige middentoren; zie de kathedraal van salisbury en je begrijpt waar de russen het over hebben
hij spreekt over restauratie, ik hanteer bij voorkeur de term herbouw; en bij herbouw is het niet gezegd dat alles precies zo moet worden als het was, nee, verbeteringen zijn aan de orde
zo zijn kathedralen door de eeuwen heen gebouwd, met de tijd mee evoluerend


04/04/2019

Reactie op Villamedia naar aanleiding van het artikel ‘Peter Vandermeersch en Philippe Remarque over de overwinning van de kwaliteitskrant op online’ van 04/04/2019, door Frans Oremus

Het denken in termen van winnen en verliezen en in het kader van een wedstrijd tussen kwaliteitsjournalistiek aan de ene zijde en online aan de andere zijde, doet het wereldwijde web tekort; reden voor mij om te ontkennen dat er zo'n wedstrijd bestaat.
Ik treed buiten kaders vanwege de ruimte die internet en een leven als artiest bieden; het is een heel leertraject met disrupties voor dat oneindige, innovatieve digitale domein soepel correspondeert met de traditionele media en vice versa
nepnieuws en beperkende verdienmodellen staan innovaties in de weg; in een nieuwe economie met duurzame menselijke waarden, krijgen die innovaties de kansen die ze verdienen en daar werk ik dan ook aan.


06/02/2019

Reactie op de column 'Een leven van onvervuld verlangen’ door Bas Heijne, van 31/01/2019 in de NRC

Er zijn een aantal zaken heel interessant aan dit artikel over Nietzsche's biografie.
Allereerst is dit de paradox van postmoderne tijden, waarbij het progressieve gelijkheidsideaal wordt weggezet als een slaafse moraal; of iets dergelijks.
Ik heb zelf niet het idee in de tijd van het postmodernisme te leven, omdat ik als ontwerper veel meer met het modernisme heb; dit onderschrijft de visie van Nietzsche dat iedereen zijn eigen werkelijkheid heeft.
Toch zie ik wel, dat de meeste mensen voor een belangrijk deel volgers zijn van de samenleving waarin ze leven; en daarmee ontstaat inderdaad het gevaar van een onleefbaar isolement.
Ik weet dan ook dat het belangrijk is niet te lang in een dergelijk isolement te blijven leven.

Interessant is verder, dat deze biografie is geschreven door een vrouw over een man; ik vraag me dan ook af wat het verschil zou zijn als een even gedegen biografie van Nietzsche door een man zou zijn geschreven.
Het zou zomaar kunnen dat Elisabeth, de zus van Nietzsche, dan met een heel ander perspectief zou zijn beschreven en er beter vanaf zou komen; maar voor ik die indruk krijg, moet ik eerst deze biografie maar eens lezen.
Dat vele lezen veroorzaakt al snel een isolement, waar ik in deze tijden weinig behoefte aan heb; bovendien ben ik al met de nogal agressieve, betekenisvol tweedelige biografie van tijd- en naamgenoot Frederik van Eeden bezig, van de hand van Jan Fontijn.
Dichter bij huis, maar proportioneel zeker niet minder betekenisvol; ook hierbij vraag ik me af wat het zou opleveren als iemand van het andere geslacht de biografie zou schrijven.
Noem het biologisch reconstructivisme (altijd leuk, een woord waarbij de spellingscontrole ten onrechte aanslaat), postmodernisme is het beslist niet.





03/02/2019

Reactie op de column ‘hoe ongezond mag ik zijn?’ door Bas Heijne, van 28/01/2019 in de NRC

We weten steeds meer, stelt Bas Heijne in deze column; maar is dat wel zo?
Wat als we nu wel meer te weten komen, maar de expansie van het universum ervoor zorgt dat we steeds meer niet weten? Ik weet niet veel, maar wat ik wel weet blijken vele anderen niet te weten.
Gelukkig wordt er dankzij internet - ook een immer expanderend gegeven - meer kennis gedeeld, waardoor we kunnen spreken van een zekere mate van verlichting; maar het duistere heelal dijt waarschijnlijk veel sneller uit.
Wel met hier en daar een lichtpuntje, dat wel; Robert Johnson en Bob Dylan suggereren een pact met de duivel om zaken in een stroomversnelling te brengen.
Dus naast verlichting ook verduistering omarmen lijkt de oplossing; al heeft dat laatste woord een nogal negatieve betekenis, net als verdonkeremanen.
Maar misschien is dat wel iets racistisch...





____________________________________________________________________________________________________________________________





08/11/2018

message to neil young at 11/08/2018

hello there,

i don't know if it's possible to send a message to neil young this way, but it's no big deal to just give it a try
i've been aware that the president of the usa has been using your music without permission and that it grieves you, which I can imagine; your point of view is very clear in this and the donald can learn a lot from your ability to express yourself in words (as I can)
however, it might not be completely clear to you why he is doing this exactly; if you compare your ideas with mine, there is a substantial overlap
but regarding cannabis and mental health there might be a difference; so I advise you to check out my website and if possible have someone translate my dutch, because I didn't have the time to do that nor the means to outsource this (these relevant links are now hidden, because I am mainly an artist and no longer a mental case)

live long and prosper,


robert fields also known as robert van der velden


08/11/2018

reactie op het artikel 'succesvolle kunstenaar al jong aan de top' van 8/11/2018 door bart funnekotter in de nrc

er is altijd kunst geweest van en voor de gevestigde orde en kunst die tot de avant garde of tegencultuur behoort; de kunst die nu wordt beschouwd als toonaangevend, werd in de tijd dat de kunstenaar leefde niet zelden verguisd
van gogh, mondriaan en rembrandt in zijn latere leven behoorden niet tot deze gevestigde orde; daar zijn historische lessen uit te trekken
het is belangrijk jezelf als kunstenaar de filosofische vraag te stellen, wat succes nu eigenlijk precies is; heeft kunst te maken met je mogelijkheden tot expressie en innovatie of met geldelijk gewin en maatschappelijke status? kun je met kunst een oorlog winnen of verliezen? helpt het een andere planeet te koloniseren? kies zelf wat belangrijker is


04/11/2018

reactie op de publicatie van de lezing over intimiteit, het nieuwe boek van paul verhaeghe, op 4/11/2018

er zijn nog twee andere lichamen die na het lezen van dit artikel in me opkomen
ten eerste is dat het hemellichaam moeder aarde; daarvan is het moeilijk er als mensheid goed voor te zorgen, maar we kunnen bij ons eigen lichaam beginnen
ook dat is niet gemakkelijk, maar niet onmogelijk; het tweede lichaam dat ik veel vasthoud is een gitaar
ik heb geen koor - ook te beschouwen als een lichaam - maar wel akkoorden
het snaarinstrument is er al minstens vijf millennia - er zijn hiërogliefen gevonden daterend van 3000 voor christus met afbeeldingen van een vergelijkbaar instrument - en de klankkast reflecteert het eigen lichaam van de gitarist; de pijn van de blues is bijvoorbeeld niet hetzelfde als de in het artikel genoemde pijn om mooi te zijn, te presteren
door te zingen over hartzeer of er gitaar mee te spelen, wordt deze pijn op een vloeiende wijze uit het lichaam gebracht, de omgeving in; en als anderen daar dan enthousiast over worden - dat hoeven er niet veel te zijn - is er de betekenisvolle zelfzorg die zorg voor de ander genereert
zo is een economie met een groeiend aantal gitaren een heel andere dan die met een groeiend aantal auto's en files; ook een economie met groeiende bomen is er een zonder schadelijke groei


02/11/2018

reactie op het artikel 'ouders zijn nodig, maar niet beslissend' door gemma venhuizen, van 02/11/2018 in de nrc

het is jammer dat het betoog van robert plomin een kern van waarheid bevat, die wordt ondergraven door krachttermen en ernstige psychiatrische diagnoses zonder stevige biologische basis, met slechts statistieken die het gebruik van de diagnose tonen
je moet het hebben meegemaakt om te weten hoe relatief alles in de geestelijke gezondheidszorg is en vrijwel alles afhangt van subjectieve waarnemingen en gedrag; zijn verhaal lijkt op dat van dick swaab, die een belangrijke doorbraak heeft veroorzaakt met zijn werk, maar zich tegelijk ook vergaloppeert aan het gebruik van diagnostiek die hij beter aan een uitmuntende psychiater kan overlaten
die laatsten zijn overigens even dun gezaaid als een robert plomin of een dick swaab; thomas szasz was er een van en in nederland jim van os een andere, al zitten ook die vaak niet op dezelfde golflengte


31/10/2018

reactie op het artikel 'de gitaar sterft niet, want: the beatles kun je alleen op een gibson spelen' door joost pijpker, van 31/10/2018 in de nrc

het is met gibson en fender net als met the beatles en de rolling stones, je bent meestal voor de een of de ander; maar the beatles en pete townshend kennen we toch vooral van hun geweldige rickenbackers
inderdaad hadden the beatles een of meer akoestische gibsons, maar op dat terrein is martin toch echt dominant in de markt; zelf ben ik op elektrisch gebied echt een fender-type, zowel qua gitaren als versterkers
dat is meestal andere muziek dan guns 'n roses en jimmy page; toch is ook gibson een heel goed merk
ik hoop dan ook dat ze ophouden met trends volgen en nog meer teruggaan naar de bron: voortreffelijke gitaren bouwen


26/10/2018

reactie op het artikel 'allen een beetje schuldig, allen een beetje slachtoffer; maar zo is het niet' door jannetje koelewijn, van 26/10/2018 in de nrc

een hele goede zaak dat dit artikel is verschenen; ik ben een zoon van een verzetsman en ooit weggezet als iemand die een fictief en gepolariseerd beeld heeft van goed en kwaad
in mijn huidige, engelstalige repertoire komt in negen songs het woord 'good' voor, in vier 'bad' en in drie 'evil'; het zijn 49 songs, dus dat lijkt me niet extreem
zonder besef van goed en kwaad kunnen mensen monsters worden, ook in deze tijd; goed en kwaad overdrijven is - als het niet door de politiek, de rechtspraak, de politie of de journalistiek gebeurt - meestal vermakelijk
het relativeren opent de deuren voor beestachtigheid


15/10/2018

reactie op het artikel 'dividendbelasting definitief niet afgeschaft' door jorg leijten, van 15/10/2018 in de nrc

om eerlijk te zijn heb ik veel geleerd van het bedrijfsleven; uiteindelijk ook hoe het niet moet en hoe het beter kan
opgegroeid onder de rook van philips ben ik nu een uitvinder en een innovator; een die zijn hoofd niet onder een scanner van philips zal leggen
niet omdat er zo veel mis is met het laten scannen van je hoofd, maar wel met hoe die scan vervolgens geïnterpreteerd wordt; het kan en het moet humaner
de communicatie optimaler; en als er geen wederzijds begrip is, dienen intermediairs hun cruciale taak te vervullen
we hebben nu wel genoeg ellende gezien van te veel focus op omzet en winst; duurzame winst is veel veiliger
geef die denkwijze groen licht en een stopteken voor het verouderde zakelijk denken


12/10/2018

reactie op het artikel 'god bestaat, er is bewijs' door rené van woudenberg van 12/10/2018 in de nrc

ik ben er al enige tijd van overtuigd, dat er geen big bang was, maar hetzelfde en dan vertraagd in de tijd; hierdoor is dat waar te nemen als een big blowup, een geleidelijkere beweging dan een knal
nu denkt u natuurlijk te weten waar ik zo'n overtuiging vandaan haal; ik zal het verklappen
van het me verdiepen in de vierde dimensie tijd, zoals die door minkowski voor het eerst is voorgesteld en door einstein bekend gemaakt
een knal heeft iets chaotisch en lijkt minder gecontroleerd dan de vertraagde weergave ervan; en zo nemen we een ordening waar, louter door de factor tijd
eerder meende ik ergens te hebben gelezen dat het universum een middelpunt heeft dat gedefinieerd kan worden met de kruising van een x-, y- en z-as; later las ik weer dat dat niet zo was
mogelijk was het dit artikel: https://www.nrc.nl/nieuws/2009/06/27/middelpunt-van-het-heelal-11747403-a667532
maar net als in dit artikel bij de jager, ontbrandde er iets in mijn brein door dat middelpunt; ik vond de allesomvattende orde met een driedimensionaal kruis iets heel christelijks, zoals een kruisingstoren waar het midden- en dwarsschip van een kerk elkaar kruisen
de plek waar christus is gekruisigd, is ook te definiëren met behulp van een driedimensionaal kruis
mogelijk is deze theorie van de constructie van het universum foutief door te stellen dat alle hemellichamen zich van de kern af bewegen; als dat namelijk niet zo is, zijn wij (nog) niet in staat te bepalen waar dat middelpunt is
en dan is het net als bij het elektron: het is nooit waargenomen, maar het is zeer plausibel dat het bestaat


10/10/2018

reactie op het artikel 'als diverse politici een onzin-theorie napraten' van 10/10/2018, door tom-jan meeus in de nrc

dit artikel ziet een belangrijk feit over het hoofd; wijsheid komt met de jaren
het is erg moeilijk een dergelijk spreekwoord onderuit te halen, want waarom is het dan niet al eeuwen geleden in onbruik geraakt? precies, omdat er een kern van waarheid in schuilt
het verjongen van de politiek is in dat licht een zorgelijke ontwikkeling; oude, grijze dames en heren zijn niet sappig om naar te kijken en voeden in die zin het opgepompte imago van de populistische politiek niet
en wat te denken van de veertigers die zich nu onvoldoende vertegenwoordigd voelen? dat is een hiaat in de volksvertegenwoordiging, die de tweede kamer behoort te zijn


09/10/2018

reactie op het artikel 'maar d66, wat ben je: een partij of een merk?' van 09/10/2018, door tom-jan meeus in de nrc

het leven is instabiel en er is niets stabieler dan de dood
dat is natuurkunde; dus op het moment dat een politieke partij de stabiliteit gaat benadrukken als een unique selling point gaat er iets wezenlijk mis
d66 is geen volkse partij en ook hans van mierlo kwam uit de gegoede burgerij voort; dat gaat iets dieper dan een corporate identity
van progressieve partij werd het uiteindelijk een gematigde partij; om niet te zeggen middelmatig
en dat is jammer, want er is meer uit te halen als je innovatie het politieke bestel bepleit; dat is namelijk een goed uitgangspunt
maar niet elke vernieuwing of uitvinding resulteert in innovatie; en met het vervloeken van het bestel (van mierlo), noch met te stellen dat er met het democratisch bestel niets mis is (arib), komen we genoeg vooruit
innovaties moeten - conform wat de directeur van dnb klaas knot stelt om het financiële systeem niet te onbetrouwbaar te maken - geleidelijk gaan (het financiële systeem is immers geen levend organisme); stapje voor stapje
voorzichtig, veilig en weloverwogen; in een wereld die continu in beweging is, kan alleen een heel flexibel en veerkrachtig bestel de tand des tijds doorstaan
daar lever ik graag een bijdrage aan, met of zonder lidmaatschap van een politieke partij


15/09/2018

reactie op het artikel 'waar komt toch dat hardnekkige geloof in de vrije markt vandaan?' van 13/09/2018, door merijn oudenampsen in de nrc

dit is een heel belangrijke en zorgvuldige terugblik in de geschiedenis van de wereldeconomie, die tot voor kort vooral het welvarende westen als centrum had; omdat we tegenwoordig moeten concurreren met opkomende markten die voor een groot deel een autocratisch bewind hebben, wordt onze democratie in deze tijd enorm op de proef gesteld
decadentie en verval komen aan het licht en dat is maar goed ook; nu, elf jaar na het ontstaan van de kredietcrisis, is de volle omvang van de ramp pas waarneembaar
we dienen aan de slag te gaan met een afbraakproces om te komen tot een onschadelijk kapitalisme; het tijdperk van het antropoceen vraagt om een nieuw soort humanisme, dat van de 'groene mens', eigenlijk de échte homo sapiens in de juiste betekenis van het woord sapiens (wijs), die de zorg voor de mensheid paart aan de zorg voor de aarde, ons ecosysteem
een planeet b is er nog niet, maar kan er wel komen om de mensheid een functionele spiegel voor te houden; misschien wel een schrikbeeld, dat we nodig hebben om de ondergang van de planeet te voorkomen
een groene maan, geschikt gemaakt voor bewoning en gebracht als een idyllisch ideaal, kan voor velen zo'n schrikbeeld zijn; voor diegenen die nostalgisch verlangen naar vervlogen tijden en de daarbij behorende dode maan willen behouden


31/08/2018

reactie op het artikel 'de geldschieter wil wel zelf wat aan het onderzoek hebben' door frank van kolfschooten, clara van de wiel & maarten huygen, van 31/08/2018 in de nrc

de fundamentele vraag die hier rijst is in hoeverre onafhankelijkheid nodig is voor de wetenschap
ik ben ooit na twee jaar van de universiteit gegaan, omdat ik wist dat ik als ontwerper meer invloed op de samenleving kon uitoefenen; en na vijf jaar van de design academy eindhoven, omdat het aan het einde niet meer inspirerend was
de neoliberaal denkt dan meteen, kort door de bocht: eigen schuld, dikke bult; nu kan je geen pak kopen
maar veel baanbrekende wetenschappelijke ontdekkingen in onze geschiedenis zijn in schuurtjes gedaan, ver verwijderd van geldschieters en bedrijven waar een dodelijke diplomatie de scepter zwaait; dat is tegenwoordig echt niet anders dan eeuwen geleden; uiteindelijk ben ik niet heel ontevreden zonder duur pak, onafhankelijk te zijn van een hbo-diploma of een academische graad en niet meer dan de bijstand nodig te hebben om ertoe te kunnen doen, daarmee een voorbeeld scheppend voor velen in een vergelijkbare situatie
uiteindelijk wel...


29/08/2018

reactie op het artikel 'dicht op de huid van neil armstrong' door coen van zwol in de nrc van 29/08/2018

een teneur als beschreven in dit artikel is iets, waar decennia lang de economie - ja, daar is het weer - op is gebouwd
de held wordt vormgegeven als een koele kikker met een pokerface
vergelijk het met james bond, de borrelende womanizer die van geen enkele schoonheid diep onder de indruk raakt en schiet wat hij schieten kan; maar wat als het nu gewoon gezonder is om een kleurrijk palet aan emoties te hebben? zo iemand wordt meestal neergezet als een labiele karikatuur, maar is dat niet vooral beeldvorming?
want hoe belangrijk is het om stabiel te zijn als het ruimteschip - of misschien is het wel een tijdschip - waar je in reist zo stabiel is als het maar zijn kan? en is stabiliteit niet vooral iets voor een machine en niet voor een levend organisme? ik weet het wel zeker
ook de briljante natuurkundige en nobelprijswinnaar ilya prigogine wist dat met zijn far from equilibrium thermodynamics; en moleculair bioloog en biochemicus dr robert melamede ph d, die baanbrekend werk verricht betreffende cannabinoïden


26/08/2018

reactie op de uitzending van buitenhof op 26/08/2018: redesign democratie

graag laat ik even weten, dat wat mij betreft de toekomst zich even heel helder openbaarde in de discussie aan het einde van het programma; dit gebeurde door de analyse dat de eerste wereldoorlog het einde van het imperialisme inluidde, de tweede wereldoorlog het einde van het fascisme, de koude oorlog het einde van het communisme en de huidige situatie het einde van de liberale democratie
ga je deze gevolgtrekking nauwkeuriger beschouwen, dan kun je: je afvragen wat imperialisme nu precies is (of was), constateren dat de tweede wereldoorlog in elk geval een einde maakte aan het antisemitische nationaal-socialisme, de koude oorlog het einde van het dictatoriale, russische communisme en de huidige situatie - die ik zelf graag typeer als de hete oorlog - het einde van het hitsige, destructieve kapitalisme; want niet alleen de mensen raken oververhit, ook het klimaat
dat de schrijver philip huff voor deze reeks graag het socialisme in de plaats ziet komen, begrijp ik wel; maar die bevindt zich tegenwoordig niet bepaald in het centrum van de belangstelling
een groot deel van het volk wil immers liever de geneugten van de hoogconjunctuur, dan politiek actie te moeten voeren voor meer loon; anders zou er wel een levendigere vakbond opkomen
wat voor -isme er op zal komen is voor mij nu nog niet duidelijk; het kapitalisme zal niet verdwijnen, als je in ogenschouw neemt hoe populair dat nog altijd is
maar het zal wel een versobering moeten doormaken om te voorkomen dat we met man en muis vergaan; dan ben je al bergen aan het verzetten en hoef je je minder bezig te houden met bijvoorbeeld secularisme en/of religie


23/08/2018

reactie op het artikel 'ingrediënten voor het verhaal waar links naar op zoek is' door derk walters, in de nrc van 23/08/2018

van alle verhalen, hebben de waargebeurde verhalen de meeste impact
die leiden tot bestsellers en blockbusters, en terecht; ook al heb je vanuit je linkse ideeën - zoals die over schaalverkleining - misschien een hekel aan die successen
ik weet niet in hoeverre mijn verhaal - dat ooit begon als een links verhaal - tot de grote verhalen behoort, maar ik ga het wel schrijven; vanuit een ver doorgevoerd individualisme, hoe ongezellig sommige partijcoryfeeën, die beter bij een hobby-vereniging kunnen gaan, dit ook mogen vinden
want in tegenstelling tot george monbiot zie ik helemaal geen probleem in individualisme; totale autonomie is immers een onmogelijkheid, je hebt altijd anderen nodig om je leven te leiden
maar liever een enerverend praatje met een wildvreemd persoon, dan blijven hangen in de claimende 'gezelligheid' die elke ambitie de nek omdraait


21/08/2018

reactie op het artikel 'nederlandse instellingen wilden mij niet behandelen' (grunberg in het
verpleegtehuis #1) door arnon grunberg, van 21/08/2018 in de nrc


op 4 maart dit jaar overleed mijn moeder in een verpleeghuis

ze had er de laatste dagen van haar leven doorgebracht tot vlak voor haar 95e verjaardag

een van de meest treurige zaken die ik aantrof in deze - op een toplocatie gesitueerde - instelling waren de tijdschriften; ze waren
allemaal maanden oud

alle patiënten waren dus verstoken van een wezenlijk deel van de actualiteit, met uitzondering van het bezoek dat ze kregen en de televisie
dat was waarschijnlijk onbedoeld, maar het laat zien dat er duidelijk te weinig geld was om de patiënten nog het gevoel te geven dat ze ertoe deden; het maakte het verpleeghuis tot een duidelijk eindstation, met voor velen de dood als enige weg naar buiten
laten we hopen dat er van de twee miljard die er extra aan de verpleeghuizen worden uitgegeven - met dank aan de acties van hugo borst cum suis - de mensen tot op het laatste moment het gevoel houden ertoe te doen, onder meer doordat er elke dag een paar actuele kranten neergelegd worden
mijn moeder las die kranten al jaren niet meer; had ze dat maar wel gedaan...


16/07/2018

handelsoorlog; reactie op de uitzending van nieuwsuur van 15/07/2018

met dit bericht reageer ik op de uitzending van nieuwsuur gisterenavond, betreffende de handelsoorlog tussen de vs en china; ik doe dit als interdisciplinair ontwerper, maar ik kan hier met wat ruimdenkendheid ook voor onderzoeksjournalist of econoom door
de analyse wordt met sprongen vooruit geholpen, als je bedenkt dat het huidige internationale handelssysteem - onder meer door de enorme hoeveelheid transport - een ernstige aanslag is op ons ecosysteem en onze grondstoffen; het is dus alles behalve eerlijke handel
om dit systeem drastisch te kunnen wijzigen, is het belangrijk delen te elimineren en zo behoefte te creëren aan iets nieuws, dat beter kan worden omdat het met de huidige inzichten opgebouwd wordt
een handelsoorlog zou wel eens het middel bij uitstek kunnen zijn om dit te realiseren; een interdisciplinaire denkwijze wellicht noodzakelijk om tot oplossingen te komen


02/07/2018

reactie op het artikel 'het misverstand van massa en amusement' door tom-jan meeus, van 02/07/2018 in de nrc

ik vermoed dat het nog ernstiger gesteld is met de publieke omroep; het volk ziet zich genoodzaakt in een gefragmenteerde wereld te leven, terwijl de politiek probeert door massavermaak aan te jagen de eenheid te bewaren
iets wat gedoemd is te leiden tot de klassieke eenheidsworst; en niet alleen goede journalistiek lijdt hieronder, ook wetenschap, kunst, muziek, cultuur, cinema
dat er met kwaliteit te weinig geld verdiend kan worden, wordt ontkracht als je beseft hoe weinig geld er eigenlijk nodig is om het leven helder te kunnen beschouwen en tegemoet te treden; sterker nog, al dat geld en al die zogenaamde welvaart maakt mensen (behaag)ziek en kortzichtig


28/06/2018

barones elsa: de vergeten vrouw achter duchamps pispot; reactie op het artikel door sandra smallenburg, in de nrc van 17/06/2018

duidelijk is dat er in de kunstwereld meer vrijelijk wordt geassocieerd en gespeculeerd dan bijvoorbeeld bij een onderzoek in een moordzaak; wie de bedenker van het kunstwerk fountain is, is in de hoogtijdagen van dada minder belangrijk dan hoe ermee is omgegaan
interessant is voor mij dat duchamp als een reconstructivist avant la lettre wordt afgeschilderd in dit artikel; reconstructivisme is een 21e eeuwse stroming in de filosofie, waarvan ik het bestaan niet kende toen ik bedacht dat ik reconstructivistisch werk maakte
het vormde voor mij een logisch vervolg op constructivisme en deconstructivisme; ook interessant voor mij is dat de achternaam duchamp de franse versie is van mijn achternaam
tel hierbij op dat hij geboren is in blainville-crevon in noord-frankrijk en net als ik van schaken en absurdisme houdt en het vermoeden rijst dat hij hetzelfde Y-chromosoom heeft als ik; dat is geen anti-feminisme , maar genetische genealogie
als het kunstwerk fountain inderdaad van elsa von freytag-loringhoven is, dan heeft duchamp er in elk geval niet voor gezorgd dat het in de vergetelheid is geraakt door het weg te gooien; hem net als elsa beschouwen als leden van een krachtige dadaïstische stroming doet beiden naar mijn idee het meeste recht


26/06/2018

reactie op de column 'opgeven' van ellen deckwitz in de nrc

"en toegegeven, als je ziet hoe verliefden zich gedragen is er echt wel grond om te twijfelen aan hun toerekeningsvatbaarheid" is natuurlijk gevaarlijk kort door de bocht; ik pleit voor een samenleving, waarin misschien wel een liefdesziekte bestaat, maar dan toch een waar de rechter niets over te vertellen heeft, noch de psychiater, psycholoog of huisarts
slechts de dichter, liedjesschrijver of romanschrijver, columnist of kunstenaar mogen de remedie aanbieden, die niet uit een behandeling, zorg of medicatie kan bestaan


26/06/2018

reactie op de column van max pam in de volkskrant: 'de mensen zijn echt niet gek'

de ironie in de stelling 'de mensen zijn echt niet gek' openbaart zich vooral bij het lezen van de inhoud van dit artikel;
ook ik haal wel eens prof. dr. A. (Arnold) Heertje aan als licht in de duisternis
duisternis die door hele volksstammen economen wordt veroorzaakt
daar is immers een verdienmodel voor in het leven geroepen, terwijl Arnold Heertje van zijn welverdiende pensioen geniet; zijn verdienmodel leidt blijkbaar niet meer tot optreden in de media
het is duidelijk dat voor die andere economen geldt, dat we in een hoogconjunctuur leven en alles goed gaat; vanuit mijn - echt niet (minder) gekke - perspectief worden we omringd door griezels die volgens dubieuze verdienmodellen zichzelf, elkaar en anderen het leven zuur maken; en ook dat valt bij mij onder economie, maar dan wel een zieke
een noodlijdende economie die bijvoorbeeld resulteert in een ban op spijkerbroeken, want die zijn schuldig aan het ondermijnen van de europese identiteit; ik hou het er meestal op dat iedereen min of meer gek is en daardoor normaal doen heel belangrijk
het verschil met de stelling "de mensen zijn echt niet gek" indien die serieus wordt genomen, dus niet ironisch bedoeld is - en dan niet in de seksuele betekenis van de uitdrukking 'serieus nemen', want ik kan me geen #metoo affaire veroorloven - is, dat er zo meer bandbreedte ontstaat voor niet a-sociaal uitpakkende, maar wel afwijkende gedragingen; deze ironie valt daar ook onder
en dat hebben we nodig, dat maakt onze economie weer gezond


18/06/2018

reactie op het artikel 'zo veel rijkdom; en zo weinig beschaving' door tom-jan meeus in de nrc

een heel helder artikel, dat aangeeft dat veel praten - dat doen politici nu eenmaal, naast zich goed presenteren - niet leidt tot betere grenzen; dat laatste is een ontwerp-vraagstuk: hoe maak je een grens, waarbij kinderen niet van hun ouders worden gescheiden? bijvoorbeeld door reservaten te creëren, tussenruimtes die tot geen van beide staten behoren
hier speelt de verbeelding een cruciale rol; eerst ziet de getrainde ontwerper een beeld van een oplossing en vervolgens wordt dat beeld omgezet in - hier geschreven - woorden en/of twee-, drie- of vierdimensionale beelden
die verbeelding is dus noodzakelijk om niet te verzanden in oplossingen als concentratiekampen; het is gevaarlijk om een samenleving dusdanig te politiseren, woorden zo belangrijk te maken, dat de verbeelding geen kans meer krijgt


14/06/2018

reactie op het artikel 'de leugen van marchel duchamp' door sandra smallenburg in de nrc

dit artikel geeft op ultieme wijze weer, waarom het wereldje van kunstenaars - zo groot als het lijkt is het niet - zo'n nare omgeving kan zijn om in te verkeren; het is er slecht gesteld met de waarheidsvinding en voor je het weet, wordt een onderwerp of kunstwerk geroofd door mensen die er een bepaalde missie in zien
zo vermoed ik dat theo paijmans - geheel in lijn met zijn achternaam - een feminist is; u zult meteen tegenwerpen dat ik er mijn missie, dan wel rooftocht van maak om zo uit te halen wegens mijn achternaam
en ik kan dan antwoorden, dat ik slechts het edele schaakspel bedrijf, hier in metafysische zin; de poging om duchamp in plaats van als grootmeester als een ordinaire dief weg te zetten stoelt op flinterdun bewijs, zo dun dat het de vergelijking met een urinoir als kunstwerk glansrijk doorstaat
want dat is dit artikel, als een urinoir in de veelheid van nepnieuws die we in deze tijden te verstouwen krijgen en waartegen een cordon sanitaire het enige is dat helpt; en niet eens een readymade


23/05/2018

philip roth 19/3/1933-22/5/2018

zelden heeft het oeuvre van een auteur me zo geboeid als dat van philip roth
ondanks zijn tegengestelde geloofsovertuiging, waren de vaak naar voren komende machteloosheid van het individu en de neiging tot afzondering zeer herkenbaar
het zwarte karakter van veel scenario's herkende ik uit de tijd dat ik zelf mijn geloof kwijt was geraakt, vooral door het toegeven aan de door roth vaak beschreven mannelijke lust
toch biedt roth juist troost en hoop, doordat hij tegelijkertijd een zeer succesvol schrijver was
een heel bijzonder mens is niet meer onder ons


19/05/2018

reactie op citaat stefan hertmans van lukas bärfuss 'krieg und liebe'

"what is finally defined is anti-enlightened, especially if this defined a so-called core" uit bärfuss 'krieg und liebe', pagina 230

pragmatiek als de tegenpool van dogmatiek beschouwend, durf ik - reagerend hierop - de stelling aan dat een pragmatisch bijgestelde definitie van verlichting, onderhevig aan voortschrijdend inzicht, ons verder brengt; zo kan ineens de duisternis het metafysische licht op een zaak werpen, dat al die tijd nodig was om deze te doorgronden
zonder licht geen schaduw zichtbaar


19/05/2018

reactie op artikel van beatrice de graaf: verward of verbitterd?

een interessant artikel, waarvan de witte en zwarte zwanen vragen oproepen bij mij
waarom niet zoeken naar zwarte zwanen en ontbrekende witte zwanen, bijvoorbeeld?
de vraag wat de definitie van terrorisme is, houdt beatrice de graaf meer bezig, dan de vraag wat verward is
bij mij is het andersom; beatrice verdient haar geld voor een aanzienlijk deel via het begrip terrorisme, terwijl ik als gevolg van onduidelijkheid over wat verward is of is geweest, allerlei problemen dien op te lossen zonder daarvoor betaald te krijgen
enige scepsis ontstaat er dus als de relatief nieuwe term verbitterdheid wordt geïntroduceerd; het doet me denken aan piet hein donner, die niet als 'angry old man' wil eindigen
en dat doet me weer denken aan het edele schaakspel, waar zijn oom grootmeester in was; schakers hebben vaak iets warrigs, een term waarvan ik heb gemerkt dat de politie die recentelijk gretig gebruikte in mijn richting
tot ik er een punt van maakte; ik heb bepleit dat het beter is het containerbegrip warrig te ontdoen van zaken als verstrooid of vergeetachtig
dit omdat de laatste twee meestal redelijk ver afstaan van problematisch verward gedrag; zoals u kunt lezen, schep ik genoegen in het eindeloos nuanceren en associëren, waar het zaken betreft die raken aan onze veiligheid
het is een creatief proces dat voorkomt dat ik eindig als een boze, oude man; het heeft iets van schaken weg
de overheid doet zetten en ik doe als betrokken en bewogen burger tegenzetten; daar worden we beter van


06/07/2017

misbruik van taal in de ggz; dementie

op advies van het landelijk meldpunt zorg, bericht ik u als lid van de vaste kamercommissie voor volksgezondheid, welzijn en sport met betrekking tot bovengenoemd onderwerp
eigenlijk wil ik geen partijpolitieke voorkeur uitspreken, maar u komt via de televisie over als iemand met een opmerkelijk heldere geest; vandaar dat ik bij deze graag een uitzondering maak

de term 'misbruik van taal' wordt door mij sinds enkele weken gebezigd om de problematiek in de geestelijke gezondheidszorg krachtig en kernachtig samen te vatten; ik kwam tot deze formulering na contact met de kunstsector
ik heb de indruk dat het een actueel thema is in de landelijke politiek, maar nog niet als zodanig is benoemd; graag kom ik dan ook in alle nederigheid in beeld als degene die aan de bron staat van deze analyse

onlangs heb ik problemen met de termen 'ervaringsdeskundige', 'zelfzorg' en 'vakliteratuur' kunnen melden bij de nederlandse zorgautoriteit; dit omdat ik gedurende twintig jaar veel heb meegemaakt op het terrein van de ggz en alle problemen - die vele jaren lang zeer ernstig waren - sinds enkele jaren in goede banen heb geleid en mijn gezondheid structureel heb hervonden

het onderwerp van dit bericht is dementie; recentelijk hebben hugo borst en carin gaemers honderden miljoenen weten los te krijgen voor betere ouderenzorg in verpleeghuizen
zowel hugo borst als de staatssecretaris van vws martin van rijn hebben als ik me niet vergis een moeder met de diagnose dementie die beiden in een verpleeghuis verblijven

dit in tegenstelling tot mijn 94jarige moeder, die net als ik niet gelooft dat ze dementie heeft en nog zelfstandig woont met veel hulp en zorg; ik ben nog stelliger en ervan overtuigd, dat het beter is om dergelijke diagnostiek te vermijden en het te hebben over verouderingsproblemen
die kunnen overigens zeer ernstig zijn; een en ander heeft ertoe geleid, dat ik me enkele maanden geleden officieel als mantelzorger voor mijn moeder heb gemeld

ik stelde mijn moeder eergisteren de vraag: ma, wat voor zoon heb je liever? een zoon die, net als hugo borst honderden miljoenen los krijgt voor betere zorg in verpleeghuizen, maar waarvan zijn moeder dementie heeft en in een verpleeghuis verblijft? of een zoon als ik, die er alles aan doet om te voorkomen dat zijn moeder in een verpleeghuis terecht komt met de diagnose dementie - het eerste in elk geval tot op heden met het juiste resultaat - en 0 euro loskrijgt van de politiek voor betere ggz?

het zijn filosofische vragen die de kern van de problematiek aan het licht brengen
hoogleraar in de psychiatrie prof dr damiaan denysstelde afgelopen zondag in het tv-programma mea culpa, dat 42% van de nederlandse bevolking een psychiatrische stoornis heeft, terwijl dat in
een gezonde samenleving 8% is; het zijn cijfers die nauw verband houden met de ongebreidelde verspreiding van een diagnose als dementie
dat daar een neurologische grondslag voor zou zijn, maakt op mij geen indruk meer? vanuit filosofisch en theologisch perspectief valt er zelfs aan de neurologie te tornen; gelukkig maar

een essentiële bijdrage aan de oplossing van dit probleem, het terugdringen van het aantal stoornissen, is het vinden van alternatieven in taal, in levenswijze en in levensbeschouwing
de politiek heeft hierin natuurlijk een cruciale verantwoordelijkheid? het dient dergelijke ontwikkelingen te faciliteren en beslist niet tegen te werken

ik hoop dat u en uw collega's met dit bericht de juiste koers in de landelijke politiek weten te vinden; zijn er vragen, dan zie ik die met belangstelling tegemoet


23/05/2017

bericht aan adriaan van dis

bij deze wil ik u laten weten, dat het mij buitengewoon veel genoegen doet dat er in nederland schrijvers zijn zoals u, die de moeite nemen om naar mijn overtuiging belangrijke documenten van mijn hand daadwerkelijk te lezen en daar vervolgens al schrijvende hun ondersteunende zaken aan toevoegen
althans, die indruk heb ik stellig; corrigeer me als ik het mis heb

fictie of nonfictie, wetenschappelijkheid of kistjesknutselarij, ruzie of harmonie, het maakt allemaal niet meer uit indien er literatuur met de hoofdletter l wordt gerealiseerd
ik beloof u bij deze dat ik zo spoedig mogelijk uw meest recente boek 'in het buitengebied' zal gaan lezen, zodat ik enig schuldgevoel bij mij draag tot het zover is; eerst ligt onder meer 'de dokter en het lichte meisje' van vestdijk, een tip van ad van liempt, echter nog bij mijn bed
verder hoop ik dat u de treinmachinisten zo veel mogelijk nachtrust bezorgt, met de creaties in uw verdere leven; en wens ik u zo min mogelijk bijsluiters toe


25/03/2017

nepnieuws

vanavond zag ik de uitdrukking alternatieve feiten samengebracht worden met nepnieuws en desinformatie in de uitzending van nieuwsuur; voor mij een alarmerend gegeven
in de wetenschap bestaan er wel degelijk alternatieve feiten; een heel goed voorbeeld is de stelling schizofrenie bestaat niet
een aantal jaren geleden was het nog een kleine minderheid die zich hiervan bediende, nu is die beweging groeiende; ten opzichte van de reguliere psychiatrie, die er vanuit gaat dat schizofrenie bestaat, is het niet bestaan ervan een alternatief feit te noemen

conclusie: alternatieve feiten in een adem noemen met nepnieuws en desinformatie is in zichzelf nepnieuws en desinformatie; dat hele horden journalisten wereldwijd dat anders zien, valt te betreuren
de waarheid is dan ver te zoeken; ik zou het een crisis in de journalistiek willen noemen, maar dat is mogelijk nepnieuws


26/02/2017

erik-jan harmens en autisme

de uitzending van boeken vandaag, betreffende bovengenoemde auteur als deskundige van  autisme is hilarisch absurd; om goed te kunnen begrijpen hoe ik dit onderwerp beschouw, zou je eigenlijk de door mij uitgevonden en doorontwikkelde alliantie formule moeten bestuderen:
http://www.robertvandervelden.nl/alliantieformule.htm

het eigenlijke onderwerp is wat mij betreft waanzin, waarbij deze auteur, om eerlijk te  zijn, niet echt als minder waanzinnig - in mijn visie is waanzin een onlosmakelijk onderdeel van de menselijkheid - voor het voetlicht komt dan zijn zoon met autisme

zijn analyse van de autistische stoornis - in mijn optiek een inhumane psychiatrische  aandoening - verraadt een observatie van de mens alsof het niet om een menselijk  organisme gaat, maar om een object wat meer of minder goed functioneert; hij draaft  verder zo door in het ventileren van zijn deskundigheid van autisme, dat dat veel meer  op de voorgrond komt dan het door hem geschreven boek Pauwl
bovendien hanteert hij een stelligheid alsof hij de waarheid in pacht heeft, iets wat door elke goede psychiater - en die zijn er naar mijn ervaring niet zo veel - als een stuitende zaak wordt ervaren; zo'n psychiater zal vooral de relativiteit van de diagnose benadrukken en deze niet als een vaststaand gegeven beschouwen 


06/02/2017

bekentenissen van een oraal behoeftige

enigszins geprikkeld was ik, toen ik meer informatie probeerde te krijgen over de schrijfwedstrijd van de boekenweek en zag dat die zich op het internet niet manifesteerde als een aanlokkelijk gepresenteerde verboden vrucht, maar veel eerder als een hardnekkig verdedigd, gesloten bolwerk dat er behoefte aan leek te hebben de potentiële deelnemer eens flink in de maling te nemen
de prikkeling nam toe nadat ik had gezien op de televisiereclames dat herman koch bijna dezelfde bril ophad als die ik onlangs had aangeschaft; wie er eerder was met die bril, herman of ik, zal ik waarschijnlijk nooit meer achterhalen
ik troostte me met de constatering dat mijn bril - of eigenlijk zijn het twee brillen van hetzelfde model, een voor veraf en een voor dichtbij - in tegenstelling tot die van herman, verguld metaal in het montuur heeft; en dat er sowieso niets nieuws onder de zon is, het model is uit de jaren vijftig
welke ingang ik ook via de zoekmachine uitprobeerde, steeds kwam ik of op een blanco pagina terecht, of op een verkeerd zoekresultaat; ik bespeurde een polarisatie tussen mij als selfmade internet publicist en de gevestigde orde van de 'papieren' drukwerkindustrie
de polarisatie werd in niet geringe mate versterkt doordat de tv-reclame weer over sterke drank ging als verboden vrucht, terwijl mijn verboden vrucht natuurlijk de effectief kanker en veroudering bestrijdende, muzikaal uitermate inspirerende en - last but not least - seksueel sterk opwekkende, potentie verhogende cannabis is; wacht even, is dat wel zo?
of is het toch een andere…?

wel willen, maar niet mogen; wel willen — maar niet mogen
een uitspraak die aan het denken zet
wil ik wel? mag ik niet? wat wil ik? wat mag ik niet? teneinde te voorkomen dat mijn bespiegelingen vloeiend en onvermijdelijk overgaan in het vicieuze piekeren, vergrijp ik me maar weer eens aan een toetje
en ook met toetjes is het uitkijken geblazen; net als met te weinig bewegen
waarom wordt er eigenlijk nooit gewaarschuwd voor te veel bewegen? dat, terwijl de ijsberen bijna geen noordpoolijs meer hebben om op te staan als gevolg van onze wereldwijd verbreide hitsigheid; economisch dubieuze motieven stimuleren immorele impulsen
ik trek een flesje koud water uit de koelkast; mijn zus, die pretendeert voedingsdeskundige te zijn, vertelde me dat koud water niet goed is, omdat de temperatuur ver van de lichaamstemperatuur is
later bedacht ik me dat dat ook geldt voor allerlei warme dranken die we veelvuldig tot ons nemen
ik ga zitten en bekijk een vandaag; wat blijkt? de velden waar basmati rijst op wordt geteeld in punjab, zijn vergeven van de kankerverwekkende stoffen
die rijst die ik nu al een paar jaar lang met smaak naar binnen werk; oei
ik had een paar maanden geleden een xxl zak basmati rijst gekocht, gretig profiterend van het feit dat die zo voordelig leek
wat voordelig leek blijkt nu goedkoop; en dat is zwak uitgedrukt

ik besluit vandaag de niet biologische aardappelen na decennia maar weer eens te schillen




.